كه به اين گونه مسائل مىپردازند طرح نشده است . چون از كلمات عامه بر مىآيد كه آنان قائل به حرمت ابد نيستند . و گفتيم كه ظاهر بسيارى از قدماء ما هم همين است . فتوا به تحريم ابد در مسأله ، از زمان ابن فهد حلى به بعد شايد بيش از فتواى به عدم تحريم ابد باشد . با اين همه نمىتوان شهرت قابل توجه در مسأله را حتى در نزد متأخرين ادعا كرد . بهر حال هر چند اين مسأله در كتب فقهى قبل از نافع معنون نبوده ، ولى از پاره‌اى عبائر فقهاء در كتب فقهى و در كتب حديثى مىتوان فتواى مؤلفان را بدست آورد ، كه در جلسهء آينده بدان خواهيم پرداخت . « * و السلام * »